Wiadomości
Dom / Wiadomości / Wiadomości branżowe / Układarka do łóżek ciągnika: zastosowania, kryteria wyboru i wskazówki praktyczne

Układarka do łóżek ciągnika: zastosowania, kryteria wyboru i wskazówki praktyczne


Dwa bloki na tej samej farmie, zasiane tym samym ziarnem i przesadzone tego samego dnia, w momencie założenia mogą zakończyć sezon z różnicą 15%. Różnica często polega na grządce, a nie na uprawie: redliny uformowane o wysokości 30 mm w jednym bloku i 65 mm w następnym drenażu, są ciepłe i suche w różnym tempie, a każda kolejna operacja dziedziczy tę różnicę. Maszyna do formowania łoża ciągnika to narzędzie, które decyduje, który blok otrzymasz.

Sama maszyna nie jest skomplikowana. Decyzję komplikuje fakt, że geometria złoża jest tworzona w jednym przebiegu, a następnie kopiowana na całym polu, więc niewielki błąd wyrównania na połączeniu staje się problemem w skali pola. Dlatego kupujący oceniają maszynę do formowania redlin na podstawie trzech czynników: tego, jak równomiernie zbiera ziemię, jak dobrze utrzymuje zbudowany przez siebie profil oraz ile ciągnik potrzebuje do obu tych czynności.

150-300 mm Typowa wysokość gotowego łóżka
600-900 mm Wspólna szerokość blatu łóżka
45-120 KM Oferta ciągników w różnych szerokościach roboczych

Definicja: Maszyna do formowania redliny ciągnika to narzędzie montowane na ciągniku, które w jednym przejeździe przekształca uprawianą glebę w podniesione łóżka o stałej wysokości, szerokości górnej i rozstawie środkowym, jednocześnie kształtując pobocza i bruzdę.

Jak dawny traktor buduje podniesioną grządkę

Wózek ciągnikowy kształtuje podniesioną grządkę, przecinając glebę na obu krawędziach bruzdy, podnosząc ją, składając w kierunku środka złoża i zagęszczając gotowy profil w jednym ciągłym przejściu. Sekwencja robocza jest prawie identyczna w przypadku różnych konstrukcji, zawieszanych i półzawieszanych:

  • Orły bruzdowe, najczęściej talerzowe lub korpusy płużne, oddzielają glebę na krawędziach zagonu i wyznaczają linię bruzdy.
  • Deski formujące lub okapy napędzane podnoszą i fałdują ziemię w kierunku środka, tworząc korpus łóżka.
  • Płyty boczne i tylna klapka kontrolują kąt ramion i utrzymują górną część łóżka płaską, a nie wypukłą.
  • Rolka dociskowa lub klatkowa konsoliduje profil, dzięki czemu przetrwa deszcz, wiatr i następny przejazd.

Wersje z napędem wykorzystują rotor lub ślimak napędzany przez WOM do przemieszczania gleby, zamiast polegać wyłącznie na uciągu do przodu. Budują twardsze podłoże w jednym przejeździe, ale wymagają konserwacji układu napędowego i drugiego zapotrzebowania na moc w tym samym ciągniku, który już ciągnie maszynę. Konstrukcje pasywne są prostsze i lżejsze i pasują do pól, na których nachylenie jest już dobre.

Ponieważ dno złoża, pobocze i bruzda powstają jednocześnie, formator nie jest w stanie skorygować błędu popełnionego metr wcześniej, lecz go powtarza. Przy porównywaniu maszyn ustawienie i kontrola głębokości mają większe znaczenie niż szerokość robocza.

Maszyny do formowania łoża bocznego i pługowego

Boczne formy formujące zgarniają glebę do wewnątrz od krawędzi bruzdy, natomiast formy pługowe podnoszą i obracają bruzdę korpusami pługów przed ukształtowaniem redliny. To rozróżnienie ma największe znaczenie tam, gdzie wilgotność gleby, zawartość kamieni i pozostałości różnią się w zależności od pory roku.

Typ boczny

  • Zakrzywione ostrza lub dyski przesuwają glebę do wewnątrz z obu stron
  • Najlepiej sprawdza się w równomiernie uprawianej warstwie
  • Niższy ciąg na metr szerokości
  • Powszechnie stosowany przy pracach na polach ryżowych i grządkach warzywnych

Typ pługowy

  • Korpusy pługów najpierw podnoszą i odwracają bruzdę
  • Lepiej utrzymuje wysokość na twardszym podłożu
  • Radzi sobie z cięższymi pozostałościami i bardziej zbryloną glebą
  • Większe zanurzenie, więc potrzeba więcej ciągnika na metr

Gama modeli jest bezpośrednio zgodna z tym podziałem. The asortyment maszyn do formowania redlin łączy w sobie maszynę boczną dla hodowców kształtujących grządki z już uprawianej warstwy z maszyną pługową dla tych, którzy wymagają podniesienia plastra przed formowaniem.

Maszyna boczna 1ZGD zbiera ziemię z krawędzi bruzdy i w tym samym przejeździe dociska gotowy redlin, co sprawdza się na lżejszych glebach i przy pracach ryżowych, gdzie uprawiana warstwa jest już równa.

Side-Mounted Paddy Bund Former for Field Edges Montowana z boku forma do obsypania ryżu na krawędziach pól Montowany na ciągniku, napędzany przez WOM system formowania brzegów pól ryżowych, odpowiedni do lżejszych gleb, a nawet uprawnych warstw; tworzy zapory o wysokości około 26 cm na działkach tarasowych lub o nieregularnym kształcie. Zobacz produkt →

Pług typu 1ZGS unosi bruzdę korpusami pługa przed formowaniem, dzięki czemu pewniej utrzymuje wysokość koryta na twardszym podłożu i tam, gdzie pozostałości nie są całkowicie rozdrobnione.

Plow-Type Paddy Bund Former for Firmer Ground Pługowa forma do obsypywania ryżu dla twardszego podłoża Formowanie obwałowań oparte na lemieszach do małych lub rozproszonych działek ryżowych, utrzymujące wysokość dna na twardszym podłożu i pozostałościach; tworzy pęczki o wysokości około 30 cm. Zobacz produkt →

Dopasowanie szerokości łóżka do mocy i przyczepności ciągnika

Szerokość formującą redliczkę należy wybrać na podstawie mocy ciągnika faktycznie dostępnej na dyszlu na danej glebie, a nie na podstawie maksymalnej wartości podanej w broszurze. Maszyna, która jest o jeden rozmiar za szeroka, będzie pracować płytko na uwrociach, zwężać swoje koryta na zboczach i wymagać cierpliwości operatora na długo przed rozgrzaniem skrzyni biegów.

Orientacyjny stosunek mocy ciągnika do szerokości roboczej dla formowania zagonów od dwóch do czterech rzędów na glebach mineralnych.
Moc ciągnika Szerokość robocza Łóżka na karnet Szerokość górnej części łóżka Typowe zastosowanie
45-60 KM 1,2-1,6 m 2 600-700 mm Gleba lekka, pojedyncze przejście formujące
60-80 KM 1,6-2,0 m 2-3 700-800 mm Ściółka warzywna i trzcinowa
80-100 KM 2,0-2,4 m 3 800-900 mm Cięższa gleba, więcej pozostałości
100-120 KM 2,4-3,0 m 3-4 900 mm i więcej Praca na szerokiej powierzchni, dobra przyczepność

Traktuj te pasma jako punkt wyjścia, a nie specyfikację. Jeśli pole zostanie orane przed formowaniem, szerokość dyszla obrotowego ciągnika i prowadnica mocy to przydatna kontrola krzyżowa, ponieważ oba narzędzia korzystają z tego samego budżetu mocy i tego samego stanu gleby.

Sprawdź przyczepność przed szerokością: ciągnik o mocy 90 KM na wilgotnej glinie może utrzymać maszynę o szerokości 2,0 m stabilniej niż maszyna o mocy 75 KM na tej samej glebie, dlatego też w rozmowie dotyczącej rozmiaru uwzględnia się konfigurację balastów i opon.

Geometria łoża, drenaż bruzd i dokładność odstępów

Wysokość złoża, szerokość wierzchu złoża i odstępy od środka do środka decydują o drenażu, temperaturze gleby i tym, jak dobrze podążają za śladami maszyn, dlatego każdy powinien być zapisany jako tolerancja, a nie pojedyncza liczba. Dostawca, który może określić tolerancję, jest zazwyczaj dostawcą, który może ją zachować.

Praktyczną specyfikacją początkową do upraw warzyw i upraw rzędowych jest wysokość zagonu wynosząca 150-300 mm utrzymywana w granicach około plus minus 15 mm, szerokość górna 600-900 mm w zakresie około plus minus 30 mm oraz rozstaw środków odpowiadający rozstawowi kół sadzarki lub siewnika w granicach 20 mm. Przy pierwszym przejściu każdego sezonu zapisz następujące informacje:

  • Wysokość koryta w pięciu punktach na 50 m, mierzona od dna bruzdy
  • Górna szerokość w tych samych punktach, aby złapać grządkę szeroką u podstawy i wąską u korony
  • Kąt ramion, który kontroluje, jak szybko łóżko zrzuca wodę
  • Głębokość i ciągłość bruzdy, które kontrolują drenaż wzdłuż dolnego krańca pola
  • Odległość od środka grządki do środka grządki, sprawdzona względem toru sadzarki

Wysokość grządki mierzona od dna bruzdy, a nie od pierwotnej powierzchni gleby, to jedyna liczba, która mówi, w czym faktycznie będzie siedział plon.

Stan gleby, pozostałości i uprawa wstępna

Urządzenie do formowania redlin najlepiej sprawdza się na glebie, która została już uprawiana na jednakową głębokość 120–180 mm i której wydajność polowa wynosi około 60–70 procent; tworząc się w mokrej lub zbrylonej glebie, powstają łóżka, które opadają w ciągu kilku dni. Gleba, która kule się w dłoni lub rozmazuje na desce formującej, jest zbyt mokra i żadna korekta nie naprawi tego na ten dzień.

Pozostałość jest drugim ograniczeniem. Długa słoma owinięta wokół tarczy bruzdowej zmienia krawędź łoża bardziej niż jakiekolwiek ustawienie w maszynie, więc przejazd siekaniem lub mieszaniem przed uformowaniem zwykle zwraca się na pierwszym polu. Płytkie przejście wstępne formujące za pomocą glebogryzarki lub pługa talerzowego zmniejsza również skok uciągu, który występuje, gdy formierz jest proszony o zbudowanie koryta na nieuprawianym terenie.

Grządka, która po pierwszym deszczu osuwa się o 30 mm, powstała przy niewłaściwej wilgotności, a nie na niewłaściwej wysokości. Stan pola to ustawienie, które większość operatorów pomija.

Sekwencja konfiguracji i kalibracji

Kalibrację urządzenia do formowania łoża należy wykonać w tej kolejności, ponieważ każdy krok zależy od poprzedniego, i w trakcie testu można regulować tylko jedno ustawienie. Wykonywanie sekwencji na płaskim uwrociu, a nie w pokosie, pozwala zaoszczędzić drugi przejazd przez całe pole.

  1. Wypoziomuj narzędzie na twardym, płaskim podłożu z dolnymi łącznikami ustawionymi na zamierzoną głębokość roboczą i upewnij się, że maszyna jest ustawiona prostopadle do linii środkowej ciągnika.
  2. Ustaw bruzdę na wymaganą szerokość zagonu i sprawdź, czy obie strony są symetryczne; asymetryczny krój tworzy pochylone łóżka.
  3. Ustaw głębokość roboczą tak, aby elementy kształtujące przenosiły glebę, a nie podnośnik, a następnie sprawdź, czy górne łącznik pływa zamiast blokować ramę.
  4. Ustaw rolkę dociskową tak, aby łóżko zachowało swój kształt po dociśnięciu buta do barku i aby rolka nadal obracała się po zakończeniu biegu.
  5. Wykonaj jazdę próbną na długości 30 m i zmierz wysokość łóżka, szerokość u góry i rozstaw osi w trzech punktach, następnie zmień jedno ustawienie i powtórz.

Zapisz ostateczne ustawienia i sfotografuj połączenie. W następnym sezonie te same liczby pozwolą Ci osiągnąć wynik w ciągu jednej korekty, zamiast zaczynać od zera.

Punkty zużycia, usterki i konserwacja sezonowa

Większość usterek formujących łoże pojawia się w łożu, zanim pojawią się na maszynie, dlatego przydatną procedurą inspekcji jest pomiar złoża, po którym następuje obejście narzędzia. Sprawdzaj te punkty w ustalonych odstępach czasu, a nie wtedy, gdy coś wygląda nieprawidłowo:

  • Kształtowanie krawędzi deski i ostrza w celu zaokrąglenia i zużycia, które zwężają się w górnej części łóżka
  • Dociśnij łożyska wałeczkowe i uszczelki do luzu, który objawia się falistą powierzchnią łoża
  • Piasty talerzowe i zgarniacze bruzd do osadów, które ciągną krawędź złoża na zewnątrz
  • Sworznie łączące, rama A i wsporniki montażowe zapobiegające wydłużeniu i pękaniu
  • Elementy mocujące w poprzek ramy po pierwszych 10 godzinach, a następnie po każdym przeglądzie

Stożkowe łóżko zwykle oznacza zużyte krawędzie kształtujące. Łóżko o różnej wysokości pomiędzy przejazdami zwykle oznacza, że ​​sterowanie głębokością odbywa się za pomocą podnośnika, a nie maszyny. Poszarpany występ zwykle oznacza, że ​​rolka dociskowa lub płyta boczna nie są wyrównane, a raczej zużyte.

Zapasowy zestaw bruzd i łożysk tocznych należy przechowywać na półce. Obydwa zawodzą w środku formującego się okna i żadne z nich nie jest warte dwutygodniowego czekania, gdy łóżka są już spóźnione.

Co potwierdzić przed złożeniem zamówienia

Zanim zamówisz maszynę do formowania łoża, potwierdź na piśmie siedem rzeczy, bo to właśnie one decydują o tym, czy maszyna sprawdzi się na Twoim polu, a nie na działce demonstracyjnej.

  • Kategoria zaczepu i wymiary mocowania względem ciągnika, w tym rozstaw dolnego cięgna i położenie górnego cięgła
  • Szerokość robocza w stosunku do mocy, którą faktycznie dysponujesz na najcięższej glebie
  • Regulowana wysokość łóżka i zakresy szerokości górnej, a nie tylko wartości nominalne
  • Jak zmienia się rozstaw środków, czy to poprzez wzór śrub, podkładki czy suwak mechaniczny
  • Przydatność gleby i pozostałości do danych warunków, podana jako zakres, a nie deklaracja
  • Dostępność części zamiennych do ostrzy, tarcz, łożysk i wałka dociskowego
  • Dokumentacja określająca tolerancje i granice zużycia, co jest najwyraźniejszym sygnałem dyscypliny produkcyjnej

Jeśli dostawca nie może podać limitu zużycia deski kształtującej, karta specyfikacji ma charakter dekoracji, a nie informacji.

Często zadawane pytania

Do czego służy maszyna do formowania traktora?

Ciągnikowa maszyna do formowania redlin buduje podwyższone grządki w jednym przejeździe, ścinając ziemię na krawędziach bruzdy, podnosząc ją i składając w kierunku środka redliny, kształtując pobocza i zagęszczając gotowy profil za pomocą wału.

Czy jedna maszyna do formowania rzędów poradzi sobie zarówno z grządkami warzywnymi, jak i redlinami ryżowymi?

Często tak, pod warunkiem, że szerokość robocza, wysokość łóżka i zakresy odstępów obejmują oba zadania, a stan gleby odpowiada projektowi. Maszyny boczne na ogół lepiej nadają się do prac na polach ryżowych, podczas gdy maszyny typu pługowego nadają się do pracy na twardszym podłożu i cięższych pozostałościach.

Ile mocy ciągnika potrzebuje maszyna do formowania zagonu?

Jako roboczy punkt wyjścia przyjmuje się, że moc 45–60 KM obejmuje szerokość 1,2–1,6 m, moc 60–80 KM obejmuje szerokość 1,6–2,0 m, a moc 80–120 KM obejmuje szerokość 2,0–3,0 m. Dodaj margines na wilgotną glinę, zbocza i wszelką uprawę wstępną pobraną z tego samego ciągnika.

Jak utrzymać stałą wysokość łóżka na długim polu?

Przenoś głębokość na maszynie, a nie na podnośniku, utrzymuj górne łączniki w ruchu, sprawdzaj regulację rolek dociskowych przed każdym sezonem i mierz wysokość zagonu w stałych odstępach czasu podczas pierwszego przejazdu, zamiast oceniać ją z siedzenia ciągnika.

Spójność jest nawykiem pomiarowym, a nie cechą. Hodowcy, którzy mierzą wysokość grządek co 50 m, dostają lepsze grządki przy użyciu maszyny średniej klasy niż hodowcy, którzy nigdy nie wychodzą z kabiny.